Oreste Puliti (ur. 18 lutego 1891 w Livorno, zm. 5 lutego 1958 w Lukce) – włoski szermierz, wielokrotny medalista olimpijski i trzykrotny mistrz świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Antwerpii w 1920 roku zdobył dwa medale. Wspólnie z Tommaso Costantino, Aldo Nadim, Nedo Nadim, Abelardo Olivierem, Pietro Speciale, Rodolfo Terlizzi i Baldo Baldim zwyciężył we florecie drużynowym. Parę dni później Włosi w składzie: Nedo Nadi, Aldo Nadi, Oreste Puliti, Baldo Baldi, Francesco Gargano, Giorgio Santelli i Dino Urbani zwyciężyli również w szabli drużynowej. Zajął tam również siódme miejsce we florecie indywidualnym oraz czwarte w szabli indywidualnej. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Paryżu razem z Oreste Moriccą, Marcello Bertinettim, Giulio Sarrocchim, Renato Anselmim, Guido Balzarinim, Bino Binim i Vincenzo Cuccią zdobył złoty medal w szabli drużynowej. W szabli indywidualnej pewnie awansował do finału, w trzech pierwszych pojedynkach pokonując rodaków: Bertinettiego, Biniego i Sarrocchiego. Komisja sędziowska pod przewodnictwem Węgra Györgyego Kovácsa uznała jednak, że Włoscy szabliści specjalnie przegrali swe walki by ułatwić Pulitiemu walkę o złoty medal. Urażony Puliti zagroził Kovácsowi pobiciem, za co został zdyskwalifikowany. Pozostali Włoscy zawodnicy wycofali się z rywalizacji na znak protestu.