strzał raflem (fr. tir a la rafle) zwany również strzałem toczonym. Strzał toczony jest używany częściej przez początkujących strzelców. Nowi gracze stosują go jakby intuicyjnie, być może przez skojarzenie z kręglami. Na ogół jest mniej efektywny. Jednak przy spełnieniu kilku warunków – równym, pozbawionym nierówności terenie i braku przeszkód w postaci bul pomiędzy rzucającym a celem – może być skuteczny. Zdarza się, że mimo używanej dla takiego stylu gry nazwy „styl marsylski” strzał ten traktowany jest jakby lekceważąco lub pogardliwie przez doświadczonych graczy. To nastawienie wywodzi się być może od macierzystej dla petanque, gry prowansalskiej, gdzie strzały toczone były zakazane.
W grze podwójnej (dublety) i potrójnej (triplety) zawodnik drużyny, którego podstawowym zadaniem jest wybijanie kul przeciwnika nazywany jest strzelcem. Zawodnik w grze pojedynczej (single, tete-a-tete), nawet jeśli szczególnie często stosuje strzał jako element taktyki gry, nie jest nazywany strzelcem. Choć podczas strzału kula nie musi, a czasem nawet nie powinna, pokonywać drogi do kuli przeciwnika z dotknięciem ziemi, strzał uchodzi za rzut trudniejszy do wykonania niż puenta. W przypadku strzału minimalna pomyłka sprawia, że bula nie trafia w cel, a często toczy się później poza bulodrom.