Śpiączka farmakologiczna – stosowana wyłącznie w zamkniętej opiece medycznej metoda leczenia polegająca na wyłączeniu funkcji mózgu odpowiedzialnych za odbieranie bodźców zewnętrznych. Podczas śpiączki farmakologicznej następuje odseparowanie sfer mózgu działających automatycznie od tych, które reagują na środowisko zewnętrzne.
Śpiączka farmakologiczna, określana też śpiączką kontrolowaną, jest metodą leczenia stosowaną wyłącznie wobec pacjentów leczonych na szpitalnych Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (zwanych również oddziałami intensywnej terapii), z ciężkim przebiegiem m.in. takich chorób jak: urazy mózgu rozległe obrażenia wielonarządowe poparzenia dużej powierzchni skóry niewydolności krążeniowo-oddechowe: zawał serca, zator płucny, obrzęk płuc, ciężki przebieg zapalenia płuc zatory naczyń krwionośnych narządów jamy brzusznej (np. zator krezki) choroby z ciężkimi stanami bólowymi, których nie udaje leczyć jednorazowymi dawkami leków przeciwbólowych zabiegi chirurgiczne o różnym czasie ich trwania