dinozaurami.
W 2013 roku Phil Senter sugerował, że „smoki” ze starożytnych zapisków były w rzeczywistości wężami.
Etymologia thumb|Dracan – zapis w języku staroangielskim z anglosaskiego poematu Beowulf (X-XI w.) Słowo smok ma charakter ogólnosłowiański, na przykład , /, smok, z prasłowiańskiego *smokъ, być może z praindoeuropejskiego *smewk(g), („ślizgać się, przekradać”), z którego też wywodzi się też np. szmugiel.
W większości pozostałych języków europejskich na to pojęcie używa się derywatów , będącego zapożyczeniem ze drákōn, dosł. „bystrooki”, od dérkesthai „spoglądać przenikliwie, bystro”, np. , drákon, , .
Historia thumb|Antyczna grecka mozaika przedstawiająca hippokampa Smoki pojawiają się w wielu mitologiach, w tym mitologii greckiej. Zazwyczaj pełnią funkcję strażników, podobnie jak gryfy, przypisywane im są także mądrość i siła. Zawsze czujny smok stał na straży złotego runa z polecenia boga Aresa, inny pilnował wyroczni Apolla w Delfach. Smoka żyjącego obok źródła w okolicy późniejszego miasta Teby zabił Kadmos;