„Scheffelgelth”) i 16 jatek chlebowych (łac. „mense panum”. Dochody ratusza miały być obracane na rzecz miasta.
W 1523 król polski Zygmunt I Stary z powodu zniszczenia wszystkich przywilejów miasta Rogoźno w pożarze, odnowił przywilej na trzy jarmarki, które miały się odbywać w poniedziałek Dni Krzyżowych (łac. „feria secunda Rogationum”, tzn. w poniedziałek po piątej niedzieli po Wielkanocy), w dniu św. Wita, patrona parafii, przypadającego 15 czerwca oraz w dniu św. Marcina przypadającego 11 listopada. Targi cotygodniowe odbywać się miały w czwartki, a handlować na nich można było również końmi i bydłem. W 1530 król ten transumował stary i zniszczony przywilej króla Władysława II Jagiełły dla miasta Rogoźno z 1427. W 1535 król polski Zygmunt I Stary, za wstawiennictwem królowej Bony Sforzy, przeniósł targ tygodniowy w Rogoźnie na soboty, który dotąd był organizowany w niedziele, co było nadużyciem.
W 1556 król polski Zygmunt II August ustanowił czwarty jarmark w Rogoźnie na dzień św. Idziego przypadającego 1 września oraz postanowił, że miasto może pobierać opłaty za przejazd przez mosty (łac. „vectigal”) w Rogoźnie po jednym ternarze za przejazd pojedynczego wozu.