thumb|Architektura secesji: J.M. Olbrich, Pawilon Secesji w Wiedniu thumb|Architektura secesji: A. Gaudi, Casa Milà w Barcelonie thumb|Architektura secesji: A. Endell, Hackesche Höfe w Berlinie thumb|Mauzoleum Izraela Poznańskiego thumb|Architektura secesji: E. Rost, Kamienica Pod Żabami w Bielsku-Białej mały|Architektura secesji: Kamienica Abrahama Dudaka w Łodzi thumb|Architektura secesji: Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie thumb|ul. Częstochowska 15 w Gliwicach thumb|Willa Leopolda Kindermanna w Łodzi Architektura secesji – kierunek w architekturze, który rozwijał się w latach 1890–1925, lecz zasadniczy rozkwit trwał od około 1905. Secesja była rezultatem poszukiwań wyzwolenia formy budynku z czystego naśladownictwa dawnych epok (historyzmu) i wytworzenia nowego stylu.
W Polsce secesja przyjęła się nieco wcześniej niż w większości krajów Europy, głównie ze względu na wpływy architektury niemieckiej, austriackiej i francuskiej. Kraje te jako pierwsze wykształciły ten styl, a Polska będąca pod ich wpływem przejęła bardzo szybko nowe trendy, szybciej niż reszta Europy. Szybciej też odeszła od tego stylu na rzecz modernizmu.