Piotr Paweł Obrączka (ur. 24 września 1941 w Bytomiu) – polski literaturoznawca, profesor zwyczajny.
Życiorys W rodzinnym mieście, gdzie do dzisiaj mieszka, ukończył Szkołę Podstawową im. Mikołaja Kopernika oraz Liceum Ogólnokształcące im. Jana Smolenia. W latach 1960–2010 był związany z uczelnią opolską (najpierw z Wyższą Szkołą Pedagogiczną, później z Uniwersytetem Opolskim) kolejno jako: student filologii polskiej, asystent-stażysta, doktorant, starszy asystent, adiunkt, docent, profesor nadzwyczajny, profesor zwyczajny. Doktoryzował się pod kierunkiem prof. Władysława Studenckiego na Wydziale Filologiczno-Historycznym WSP w Opolu (1970), habilitował na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego (1983). W latach 1989–1991 był lektorem języka polskiego i kultury polskiej w Instytucie Kształcenia Tłumaczy Uniwersytetu Wiedeńskiego. Pod jego kierunkiem powstało 150 prac magisterskich oraz pięć rozpraw doktorskich. Był promotorem doktoratu honoris causa Adama Hanuszkiewicza (2001).
Jego zainteresowania naukowe dotyczą literatury okresu Młodej Polski (zwłaszcza twórczości Jana Augusta Kisielewskiego), twórczości Zygmunta Kisielewskiego, a przede wszystkim stosunków literackich polsko-niemieckich ze szczególnym uwzględnieniem recepcji literatury niemieckojęzycznej w Polsce.