W czerwcu 1940 roku z grona więźniów tarnowskiego więzienia sformowano kontyngent, który miał okazać się pierwszym w historii masowym transportem do KL Auschwitz. Znaleźli się w nim mężczyźni wskazani przez komendanta SD i policji bezpieczeństwa na dystrykt krakowski – SS-Sturmbannführera Ludwiga Hahna. Pochodzili oni z różnych regionów kraju, lecz przeważali wśród nich mieszkańcy południowej PolskiW transporcie znalazły się osoby pochodzące m.in. z: Brzeska, Bochni, Częstochowy, Dynowa, Jarosławia, Krakowa, Limanowej, Lwowa, Łodzi, Niska, Nowego Sącza, Nowego Targu, Pilzna, Poznania, Przemyśla, Radymna, Rzeszowa, Sanoka, Sosnowca, Tarnowa, Wadowic i Zakopanego.. W gronie wyselekcjonowanych do transportu więźniów znajdowali się m.in. członkowie ruchu oporu, działacze polityczni i społeczni aresztowani w ramach Akcji AB, osoby zatrzymane podczas próby nielegalnego przekroczenia granicy (w celu wstąpienia w szeregi Wojska Polskiego we Francji), duchowni katoliccy, a także niewielka grupa Żydów.