Kazimierz Paszucha, pseud. Abazy (ur. 19 grudnia 1908 w Nowym Targu, zm. 26 maja 1990 w Krakowie) – polski taternik, alpinista, chemik.
Życiorys Od początku lat 30. Paszucha uprawiał taternictwo oraz wspinaczkę skalną w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Należał do grupy „Pokutników” – środowiska krakowskich wspinaczy. Od 1938 był członkiem Klubu Wysokogórskiego, od 1945 działał także jako ratownik górski w Tatrzańskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym.
W 1937 ukończył chemię na Uniwersytecie Jagiellońskim, później pracował w wytwórni farb i lakierów oraz w zakładach winiarskich w Krakowie.
Od 1934 do wybuchu II wojny światowej wyznaczył wiele nowych trudnych dróg i ich wariantów w Tatrach. W czasie wojny (w latach 1939–40) należał do tajnej organizacji Orzeł Biały, a po jej zlikwidowaniu ukrywał się w Tatrach wraz z Czesławem Łapińskim, który od tej pory był częstym partnerem wspinaczkowym Paszuchy. W latach 1942–44 wspólnie dokonali ważnych osiągnięć wspinaczkowych przy użyciu pełnej techniki hakowej. W 1942 roku, podczas wspinaczki z Czesławem Łapińskim obluzował mocowanie swastyki powieszonej przez hitlerowców na Mnichu i widocznej znad Morskiego Oka. Podczas wichury znak mający świadczyć o panowaniu Niemców nad Tatrami spadłMarek Lubaś-Harny. Nikt nie miał takiego dzieciństwa jak ja w Morskim Oku.