17 grudnia 1912 w jednym z nich udział wziął cały Świątobliwy Synod Rządzący, szereg przedstawicieli arystokracji oraz hierarchowie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego: metropolici kijowski i halicki Flawian, kartliński i kachetyński Innocenty, petersburski i ładoski Włodzimierz, arcybiskupi nowogrodzki Arseniusz, chełmski Eulogiusz, władywostocki Euzebiusz, wołyński Antoni, biskup jelizawietgradzki Anatol. W czasie tego spotkania głównym mówcą był arcybiskup wołyński, który stwierdził, iż lud ruski w Galicji masowo sympatyzuje z prawosławiem, z powodu czego spotyka się z prześladowaniami. Wezwał Rosjan do wspierania Rusinów galicyjskich. W ciągu roku 1912 i 1913 towarzystwo zorganizowało jeszcze kilka kolejnych spotkań utrzymanych w podobnym tonie, zaś 25 marca 1913 przygotowało zgromadzenie pod hasłem obrony prawosławnych obywateli Rusi Węgierskiej i Galicji. Jego sukces był ogromny; wśród uczestników znaleźli się najwyżsi dygnitarze wojskowi i członkowie Rady Państwa i Dumy Państwowej, jak również goszczący z wizytą w Rosji patriarcha Antiochii Grzegorz IV. W końcowej uchwale