13 lutego 1908 w czasie uroczystości z okazji 300. rocznicy śmierci księcia Konstantego Ostrogskiego ponownie głoszono przywiązanie Rusinów galicyjskich do prawosławia.
Towarzystwo wobec problemu Chełmszczyzny Obok Galicji szczególnym obiektem zainteresowania towarzystwa była Chełmszczyzna, uważana za część Rusi Czerwonej. Towarzystwo popierało powstanie guberni chełmskiej i głosiło, iż prawosławni mieszkańcy regionu są prześladowani przez wyznawców katolicyzmu i Polaków.
Działalność organizacji w latach 1908-1914 W 1908 trzecim prezesem Galicyjsko-Russkiego Towarzystwa Dobroczynnego został hr. Władimir Bobrinski. Zetknął się on z galicyjskimi moskalofilami w czasie Zjazdu Słowiańskiego w Pradze w 1908, a następnie w czasie zwiedzania Galicji razem z innymi członkami rosyjskiej delegacji na zjazd. Obserwując życie religijne miejscowej ludności wyznania greckokatolickiego Bobrinski doszedł do wniosku, że Galicjanie są prawdziwymi rosyjskimi patriotami, uznają się za prawosławnych i członków jednego narodu russkiego. Bobrinski natychmiast stał się wielkim protektorem moskalofilstwa i przyczynił się do wzrostu wpływu Galicyjsko-Russkiego Towarzystwa Dobroczynnego na rosyjską opinię publiczną oraz na carską administrację.