Do 1947 r. Klub miał trzy koła regionalne: w Zakopanem (późniejszy Klub Wysokogórski Zakopane), Krakowie i Warszawie (założyciele Klubu Wysokogórskiego). 12 października 1949 powstało Koło Śląskie Klubu Wysokogórskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Katowicach (późniejszy KW Katowice) W grudniu 1950 r. powstało Koło Poznańsko-Pomorskie KW (od 5 stycznia 1975 KW Poznań) W 1951 r. powstało Koło Wrocławskie Klubu Wysokogórskiego PTTK we Wrocławiu (późniejszy KW Wrocław, od 1997 Wrocławski Klub Sportów Górskich, od 2006 Wrocławski Klub Wysokogórski) W 1951 r. powstała Sekcja Łódzka Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego PTTK (późniejszy Łódzki Klub Wysokogórski) 14 listopada 1953 powstała w Szczecinie Sekcja Taternictwa przy Zarządzie Okręgu PTTK (późniejszy KW Szczecin) W sumie liczba kół regionalnych wzrosła do 14 w 1962 r. i 15 w 1971 r. 3 marca 1974 Klub Wysokogórski został przekształcony w Polski Związek Alpinizmu, a koła regionalne w Kluby Wysokogórskie zrzeszone w tej organizacji. Do nowo powstałego PZA nie przystąpił jedynie Polski Klub Górski (do 1966 r.