W 1951 roku zwyciężył w wadze średniej na igrzyskach panamerykańskich w Buenos Aires oraz mistrzostwach świata w Mediolanie. Rok później wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach, gdzie z wynikiem 400 kg zwyciężył, ustanawiając jednocześnie nowy rekord olimpijski. W trzech kolejnych latach zdobywał tytuł mistrza świata, zwyciężając w wadze lekkiej na mistrzostwach świata w Sztokholmie (1953) oraz wadze średniej na mistrzostwach świata w Wiedniu (1954) i mistrzostwach świata w Monachium (1955). W 1955 roku złoto wywalczył także na igrzyskach panamerykańskich w MeksykuProfil na chidlovski.net.. Ostatni sukces osiągnął w 1956 roku, zajmując drugie miejsce podczas igrzysk olimpijskich w Melbourne. Uplasował się tam między Fiodorem Bogdanowskim z ZSRR a Włochem Ermanno Pignattim.
Jego brat Jim także był medalistą olimpijskim.
Przypisy
Linki zewnętrzne