Prawo Hotellinga wyraża obserwowane w ekonomii zjawisko polegające na tym, iż w przypadku wielu rynków racjonalną dla producentów strategię stanowi dostarczanie produktów jak najbardziej podobnych do produktów konkurencji; prowadzi to do ujednolicenia oferty. Harold Hotelling (1895–1973) zawarł swe przemyślenia na ten temat w artykule 'Stability in Competition' w czasopiśmie Economic Journal w 1929.
Przeciwne zjawisko to zróżnicowanie ofert firm, które często uznaje się za decydujące o przewadze rynkowej, pod warunkiem jednak właściwej implementacji strategii.
Przykład thumb|240px|Dwie apteki na głównej ulicy Mrzeżyna. Możliwy skutek prawa Hotellinga.
Często przywoływany jest tzw. model długiej ulicy Hotellinga.
Przypuśćmy, że dwa konkurujące ze sobą sklepy maja zostać ulokowane przy długiej ulicy. Każdy z właścicieli chce osiągać jak największe zyski poprzez przyciągniecie jak największej liczby klientów. (Ze względu na specyfikę i podobieństwo ofert – apteki na załączonym obrazku – można utożsamić oferowane produkty z firmą). Klienci są rozłożeni równomiernie wzdłuż ulicy.