Ch’ŏngjin (kor. 청진, Ch’ŏngjin-si) – miasto w Korei Północnej, stolica prowincji Hamgyŏng Północny. Od roku 1960 do 1967 oraz od 1977 do 1985, Ch’ŏngjin było administrowane niezależnie od prowincji Hamgyŏng Północny na prawach miasta administrowanego przez rząd (kor. Chikhalsi). Do 1960 roku, a także od 1967 do 1977 i po 1985 roku, miasto było częścią prowincji Hamgyŏng Północny.
Historia thumb|240px|left|Miasto w latach 70. XX w. Początkowo Ch’ŏngjin było małą wioską rybacką, położoną w północnowschodniej części Korei. Okoliczni mieszkańcy od wieków zajmowali się prymitywnym, kopieniackim rolnictwem. Często pokarmem była kaszka z żołędzibr, Stary, nowy Czhongsong, w: Poznaj Świat, nr 2/1978, s.16-17, ISSN 0032-6143. W 1908 roku władza japońska, aby zapewnić sobie port przeładunkowy dla zrabowanych w Chinach i Korei dóbr oraz zabezpieczyć szlak wodny, otworzyła tu port handlowy. Według oficjalnej propagandy, po zakończeniu wojny koreańskiej, Kim Ir Sen wizytował miasto i powiat siedemdziesiąt razy, szukając jakoby optymalnych możliwości rozwoju tutejszego rolnictwa. Kluczowym momentem tych przemian była konferencja partyjnych dygnitarzy w 1962, która zakończyła się podjęciem decyzji w zakresie dalszego losu miejscowego przemysłu i rolnictwa, m.in. nakazano tu uprawę ryżu i sorga oraz hodowlę owiec, kaczek i gęsi.