Zofia Pankowa, przybrane nazwiska: Antonina Karłowicz, Maria Zabłocka, Antonina Zasko, pseud. Marysia, Waluta, Antolka, Jadzia, Ola (ur. 27 września 1901 w osadzie Michalin w powiecie słonimskim, zm. pod koniec 1942 w Witebsku) – białoruska działaczka komunistyczna w Polsce.
Życiorys Córka hutników szkła Sergiusza i Aleksandry. W ósmym roku życia zaczęła pracę zarobkową w hucie. Trzy lata uczyła się w szkółce cerkiewnej. Stałą pracę rozpoczęła w wieku 11 lat w hucie "Niemen" w powiecie lidzkim. W tym czasie straciła matkę. W 1915 została ewakuowana z rodziną do Moskwy, gdzie najpierw pracowała w hucie szkła Duteroi, potem jako szlifierka w zakładzie "Berezicze" w Kozielsku pod Moskwą. Tam w listopadzie 1919 wstąpiła do Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) i rozpoczęła działalność. Do 1924 uczyła się w szkole wieczorowej, a następnie przez 3 lata studiowała w Moskiewskim Instytucie Pedagogicznym im. Krupskiej, gdzie poznała m.in. Małgorzatę Fornalską i pod jej wpływem w drugiej połowie 1927 wróciła do Polski. Następnie działała w Okręgowych Komitetach (OK) Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi (KPZB) w Białymstoku, Pińsku, głównie wśród robotnic oraz na wsiach. Latem 1928 jako delgatka Okręgu Białostockiego KPZB brała udział w obradach I Zjazdu KPZB.