Reprezentował poglądy monarchistyczne, konserwatywne i nacjonalistyczne. Od 1906 przewodniczył oddziałowi Związku Narodu Rosyjskiego na Wołyniu. W jego ramach działał na rzecz zwalczania organizacji rewolucyjnych w Rosji. Włodzimierz Osadczy w następujący sposób opisuje działalność kierowanej przez niego drukarni:
Biskup chełmski, a następnie wołyński Eulogiusz (Gieorgijewski) w swoich wspomnieniach pisał, że drukarnia poczajowska stanowiła instytucję de facto niezależną od Ławry Poczajowskiej, zajmującą się wyłącznie propagandą polityczną w duchu radykalnego nacjonalizmu rosyjskiego. Archimandryta Witalis regularnie jeździł do Petersburga i konsultował swoje poczynania z najwyższymi władzami kraju. Równocześnie gubernator wołyński miał zastrzeżenie do jego działalności, twierdząc, że przyczynia się on do naruszenia ładu i porządku publicznego.
W 1908 Witalis, prowadząc procesję w powiecie dubieńskim, otwarcie wzywał gromadzących się wiernych do pogromów. W 1911 uczestniczył w spotkaniu z liderami galicyjskich moskalofilów, w czasie którego przygotowywana była szeroka kampania propagowania prawosławia wśród greckokatolickiej ludności GalicjiW. Osadczy: Święta Ruś. Rozwój i oddziaływanie idei prawosławia w Galicji. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 541.