był jego rektorem od 1948 do 1960. Dążył do zjednoczenia w ramach Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji wszystkich struktur prawosławnych założonych przez Rosjan na kontynencie amerykańskim, czasowo doprowadzając do porozumienia z Metropolią Amerykańską kierowaną przez metropolitę Platona. W 1946 został przełożonym monasteru w Jordanville, którą to funkcję pełnił do 1960. Dzięki jego wysiłkom monaster stał się duchowym centrum Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji i jego najważniejszą wspólnotą mniszą. Arcybiskup Witalis założył przy nim drukarnię, publikującą wydawnictwa cerkiewne i o tematyce rosyjskiej.
W 1947, po odnowieniu się podziałów wśród rosyjskiej emigracji w USA i zerwaniu stosunków między Metropolią Amerykańską a Cerkwią zagraniczną, mianowany arcybiskupem północnoamerykańskim i kanadyjskim w ramach tej ostatniej. W 1950, po podziale eparchii Kościoła zagranicznego w USA stanął na czele eparchii wschodnioamerykańskiej z tytułem arcybiskupa Wschodniej Ameryki i Jersey. Zmarł w New Jersey i został pochowany w nieukończonej cerkwi św.