Podobnie jak inne włoskie rody szlacheckie ród Pamphilich uzyskał tytuł książęcy. Olimpia Maidalchini szwagierka papieża otrzymała zaszczytny tytuł księżniczki San Marino, skutecznie włączając teren enklawy San Marino w tereny księstwa. Po zrzeknięciu się purpury kardynalskiej Kamil Pamphili otrzymał tytuły księcia San Martino i księcia Valmontone (zakupił tereny Valmontone w 1634 od rodziny Barberini).
Podobnie jak za czasów jego poprzednika papieża Urbana VIII (z rodziny Barberinich) również panowanie Innocentego X jest przykładem skrajnego nepotyzmu. Purpurę kardynalską otrzymał między innymi jego bratanek Francesco Maria Camillo Pamphili, który trzy lata później, 21 stycznia 1647 roku zrzucił sutannę, by poślubić 10 lutego tego roku Olimpię Aldobrandini, księżniczkę Rossano, wdowę po księciu Borghese i jedyną dziedziczkę rodu Aldobrandinich. Para miała pięcioro dzieci, w tym Benedykta (1653–1730) który również został wybrany kardynałem, tak jak jego ojciec w 1681 za pontyfikatu papieża Innocentego XI.
Pamphili byli krewnymi bolońskiej rodziny Facchinettich, w ten sposób najstarszy członek rodu uzyskał godność senatora Bolonii.
Dziedzictwo Męska linia wymarła w 1760 ze śmiercią Girolama Pamphilego.