Gregorio Marañón y Posadillo (ur. 19 maja 1887 w Madrycie, zm. 27 marca 1960 tamże) – hiszpański lekarz, historyk, filozof.
Życiorys Marañón urodził się 19 maja 1887 roku w Madrycie. Gdy miał 3 miesiące zmarł jego brat bliźniak, a w wieku 3 lat stracił matkę. Po śmierci matki ojciec zdecydował o przeprowadzce chłopca i jego czterech braci do babki i ciotki. Władał językiem angielskim, niemieckim i francuskim. Studiował medycynę na uniwersytecie w Madrycie, był uczniem m.in. Federico Olóriza y Aguilera, Santiago Ramona y Cajal, Juana Madinaveitia, Manuela Alonso i Alejandro San Martina Sanudo y Satrústegui. W 1910 roku otrzymał tytuł doktora medycyny, po czym wyjechał do Niemiec studiować biochemię u Ludwiga Edingera. Prace Paula Ehrlicha stały się natomiast podstawą jego publikacji „Quimioterapia moderna” i „Tratamiento de la sífilis por el 606”.
Specjalizował się w endokrynologii, był jednym z pionierów tej specjalizacji. Od 1931 roku był profesorem madryckiego uniwersytetu. Był założycielem Instituto de Patología Médica i prezydentem Instituto de Endocrinología Experimental oraz Instituto de Investigaciones Biológicas. Dzięki jego pracy powiązano endokrynologię z psychologią. Był członkiem Hiszpańskiej Akademii Królewskiej.