Dżaba (arab. جبع) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hajfy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 26 lipca 1948 roku.
Położenie Dżaba leżała na zachodnich zboczach masywu góry Karmel, w odległości 18,5 kilometrów na południe od miasta Hajfa i 2,5 kilometrów od wybrzeża Morza Śródziemnego. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 7012 ha. We wsi mieszkało wówczas 1140 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 4759 Żydzi 0 publiczne 2253 Razem 7012
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy oliwek 710 0 uprawy nawadniane 450 0 uprawy zbóż 4255 0 nieużytki 2247 0 zabudowane 60 0
Historia W 1596 roku we wsi mieszkało 99 mieszkańców, którzy płacili podatki z uprawy pszenicy, jęczmienia, oliwek, oraz i hodowli kóz i uli.
W okresie panowania Brytyjczyków Dżaba była dużą wsią. We wsi znajdował się meczet oraz szkoła dla chłopców (istniała od 1885).