Zreformowane klasztory karmelitów, zwanych teraz bosymi, wróciły do pierwotnej gorliwości i surowych zasad życia chodząc boso, żyjąc w ascezie i skupiając się na modlitwie kontemplacyjnej.
Przyczyną zmian w zakonach była tzw. reforma trydencka, ustanowiona podczas Soboru trydenckiego. Głównymi założeniami była odnowa życia duchowego w kościołach, szczególnie w zakonach (podział na reformowane i niereformowalne), pogłębienie duchowości i odnowa intelektualna.
W 1585 założono klasztor karmelitanek bosych w Lizbonie, który był pierwszą fundacją założoną poza granicami Hiszpanii.
W następnych latach klasztory zakładano w Nowej Hiszpanii, Włoszech, Francji, Niderlandach i krajach Rzeszy Niemieckiej.
W 1597 Stolica Apostolska zatwierdziła dwa zakony reformowane, które następnie podjęły działalność fundacyjną w Europie i poza jej granicami.
Karmelitanki bose w Polsce
Pierwsze pojawienie się karmelitów na ziemiach polskich było spowodowane misją dyplomatyczną i duszpasterską do Persji. Dopiero w 1604 roku karmelici na stałe osiedlili się w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, gdzie rok później założono pierwszy męski klasztor w Krakowie – pw. Niepokalanego Poczęcia NMP.