Uczestnik kilku akcji, 30 września 1942 został ranny pod Ossą koło Drzewicy. Od stycznia 1943 wydawał w Mińsku Mazowieckim pismo informacyjne Komitetu Okręgowego (KO) PPR Warszawa-Prawa Podmiejska – „Wiadomości Codzienne”, a od kwietnia 1943, przeniesiony na Lubelszczyznę, „Wiadomości” i „Trybunę Ziemi Lubelskiej”. Objął dowództwo nad około stuosobowym oddziałem specjalnym Obwodu II (część oddziału stanowili ocaleni z Holocaustu Żydzi). Uczestnik bitwy pod Amelinem 7 maja 1944 i pod Rąblowem 14 maja. W 1945, jako dowódca oddziału do zadań specjalnych uczestniczył w walkach o Warszawę. Szef Wydziału Personalnego Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej.
W 1945 został wyznaczony na stanowisko szefa Oddziału Spraw Zagranicznych Sztabu Generalnego WP. W latach 1946–1947 przeszedł roczny kurs lotniczy w Stanach Zjednoczonych. Od marca 1946 do kwietnia 1948 zastępca attaché wojskowego w Waszyngtonie, od 15 sierpnia 1948 do 15 września 1949 attaché wojskowy w Belgradzie. 16 września 1949 skierowany do dyspozycji Komitetu Centralnego PZPR. W latach 1955–1956 był dyrektorem gabinetu wicepremiera Franciszka Jóźwiaka w Urzędzie Rady Ministrów. W latach 1956–1958 pracował jako przedstawiciel PRL w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Kambodży i Laosie.