miały ona obejmować również dalsze przedmieścia, w tym te pozostające poza Wilią i WilejkąLinas Girlevičius, Gynybiniai įrenginiai XIV-XVIII a. Vilniuje [praca doktorska przyjęta na Uniwersytecie Wileńskim], Vilnius 2009, s. 89–91.. W roku 1648 rozpoczęto ich budowę, ale ostatecznie sięgnęły one ok. jednej czwartej planowanej długościAnna Sylwia Czyż, O inwestycjach budowlanych Wazów w Wilnie, [w:] Rocznik Lituanistyczny 7 (2021), s. 224–225.. Wiadomo, że przy tej okazji przebudowywano też ponad stuletnie już mury obronneGirlevičius 2009, s. 67, 89, 91, zob. też Maria Łowmiańska, Wilno przed najazdem moskiewskim 1655 roku, [w:] Lidia Wrońska-Idziak (red.), Dwa doktoraty z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, Poznań 2005, , zwłaszcza rozdział Fortyfikacje, s. 168–180., m.in. budując stanowiska artyleryjskieIrena Jučienė, Vilniaus artilerijos bastionas, Vilnius 1990, . czy też obszerny barbakan od stron wschodniej, częściowo zburzony przez Moskwę po zdobyciu Wilna w roku 1655.