thumb|right|240px|Silnik rakietowy J-2 J-2 – silnik rakietowy skonstruowany przez Rocketdyne. Był jednym z podstawowych elementów rakiety Saturn V, która służyła w programie Apollo do wyniesienia człowieka na Księżyc.
Do zasilania drugiego stopnia S-II w rakiecie Saturn V wykorzystywanych było pięć silników J-2, natomiast w trzecim stopniu S-IVB używany był jeden silnik. Bardzo istotną zaletą tych silników była możliwość wznowienia ich pracy; w misjach Apollo silnik J-2 w stopniu S-IVB był odpalany dwa razy. Pierwsze odpalenie wiązało się z umieszczeniem statku załogowego na niskiej orbicie wokółziemskiej, a drugie z wysłaniem go w kierunku orbity Księżyca (TLI).
J-2 był największym amerykańskim silnikiem rakietowym zasilanym ciekłym wodorem aż do czasów wahadłowców i wykorzystywanych w nich silnikach SSME (Space Shuttle Main Engines).
Prace nad silnikiem J-2 trwały od 1960 r.