Świadectwo odejścia z dnia 3 sierpnia 1909 roku..
Kariera wojskowa Po ukończeniu gimnazjum, w latach 1904–1905 odbył, jako jednoroczny ochotnik, obowiązkową służbę wojskową w 4 Pułku Huzarów Pruskich im. von Schilla w Oławie. 2 sierpnia 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej, został zmobilizowany do wojska pruskiego z przydziałem do 46 pułku piechoty, w którym sprawował obowiązki zastępcy oficera. Od 12 sierpnia 1914 roku walczył na froncie zachodnim we Francji. 26 października 1914 roku został awansowany do stopnia podporucznika. W ciągu ostatnich (1915–1918) trzech lat wojny pełnił obowiązki dowódcy szwadronu i adiutanta w 5 oddziale taborów w Poznaniu.
29 grudnia 1918 roku, po rozbrojeniu niemieckich oddziałów garnizonu gnieźnieńskiego, przystąpił do organizacji milicji ludowej. 6 stycznia 1919 roku z rozkazu pułkownika Kazimierza Grudzielskiego zorganizował ochotnicze biuro werbunkowe i przystąpił do organizacji szwadronu jazdy. W dniach 8–15 stycznia 1919 roku oddział kawalerii, którym dowodził, wziął udział w akcji odbicia Szubina z rąk niemieckich. 2 lutego 1919 roku gen. por. Józef Dowbor-Muśnicki powierzył mu organizację i czasowe pełnienie obowiązków dowódcy 2 pułku ułanów, który następnie został przemianowany na 3 pułk Ułanów Wielkopolskich i w końcu na 17 pułk Ułanów Wielkopolskich.