Nie minęło kilka minut gdy rozpoczęła się gwałtowna wymiana ognia, przy czym amerykański okręt miał miażdżącą przewagę. Mniej więcej po kwadransie, większość brytyjskich dział zamilkła i Rodgers nakazał wstrzymać ogień.
W szóstym dniu wojny „President” dopadł brytyjską fregatę HMS „Belvidera” i ścigał ją przez osiem godzin, ale przeciwnik zdołał umknąć. Rodgers został ranny w tym starciu, bowiem w jego pobliżu nastąpiła eksplozja jednego z dział. Rodgers dowodził „Presidentem” niemal przez całą wojnę, zdobywając 23 pryzy. Również na lądzie Rodgers oddał znaczne usługi broniąc Baltimore przed atakiem wojsk brytyjskich.
Po zakończeniu działań, aż do przejścia na emeryturę w roku 1837, Rodgers stał na czele Board of Navy Commissioners. Zmarł rok później w Filadelfii.
Dziedzictwo Komodor Rodgers zapoczątkował dynastię znanych oficerów US Navy. Jego syn, John Rodgers II (1812-1882) brał udział w zmaganiach wojny secesyjnej, a prawnuk, John Rodgers III (1881–1926) służył w czasie I wojny światowej.