Silnik łatwo się uruchamiał, nawet podczas silnych mrozów, miał dobrą tolerancję na eksploatacyjne rozbieżności w kątach wyprzedzenia zapłonu dla poszczególnych cylindrów. Wadą była duża bezwładność cieplna wynikająca z dużych przekrojów kanałów chłodzących silnik, przez co zimą dłużej nagrzewał się on do temperatury pracy i ogólnie było to przyczyną dużego zużycia paliwa podczas eksploatacji na krótkich odcinkach. Silnik S-31 był ukoronowaniem pracy zespołu konstrukcyjnego i jego głównego konstruktora, inż. F. Bluemke. Zginął on bowiem (wraz z innymi współtwórcami silnika S-31) podczas powrotu z delegacji zagranicznej w Katastrofie lotniczej w Warszawie w 1962 roku. Dopracowaniem osprzętu zajął się współpracownik inż. F. Bluemke, mgr inż. Jerzy Slawik.
Dane techniczne liczba cylindrów 3. rozrząd tłokowy pojemność skokowa 842 cm³. średnica cylindra 70 mm. skok tłoka 73 mm. stopień sprężania 7,2. maksymalna moc 40 KM przy 4300 rpm. maksymalny moment obrotowy 80 Nm przy 2750 rpm. maksymalna dopuszczalna prędkość obrotowa silnika 5750 rpm. wymagana liczba oktanowa paliwa 78. smarowanie mieszankowe w proporcji 1:30. chłodzenie cieczą z wymuszonym obiegiem pompą wirnikową. masa suchego silnika 88 kg.
Kategoria:Polskie silniki spalinowe tłokowe Kategoria:Silniki rzędowe