Maria Wanda Patzer z domu Voellnagel (ur. 25 sierpnia 1911 w Warszawie, zm. 17 listopada 2000 w Warszawie) – nauczycielka, pedagog oraz działaczka społeczna.
Życiorys Wczesne lata oraz okres okupacji Maria Wanda Patzer ukończyła Żeńskie Gimnazjum im. Cecylii Plater-Zyberkówny w 1930 w Warszawie. Rok później ukończyła z dyplomem roczny kurs na nauczyciela szkół powszechnych. Po zakończeniu bezpłatnej praktyki w Szkole Powszechnej im. Cecylii Plater-Zyberkówny rozpoczęła pracę w 1933. W latach 1935-1937 pracowała w Szkole Powszechnej przy Gimnazjum im. A. Wereckiej. Po dwóch latach pracy wyszła za mąż i odtąd pracowała społecznie w świetlicach, a w czasach okupacji działała w Kole Pań opiekującym się młodzieżą pozbawioną opieki i środków do życia, przebywającą w internatach prowadzonych przez RGO. Przechowywała u siebie zrzuconego z Anglii pułkownika Kazimierza Iranka-Osmeckiego ("Makary", "Heller"), szefa II Oddziału Komendy Głównej AK. Po upadku Powstania Warszawskiego trafiła wraz z całą rodziną do obozu Durchgangslager 121 w Pruszkowie. Po wydostaniu się z obozu przebywała w Woli Krzysztoporskiej pod Piotrkowem Trybunalskim. Od stycznia 1945 rodzina Patzerów zamieszkała w Konstancinie pod Warszawą.