W lutym 1999 razem z innymi posłami PP zagłosował przeciwko ratyfikacji traktatu północnoatlantyckiego. W wyborach prezydenckich w 2000 zdobył niespełna 1% poparcia (139 682 głosów), zajmując 8. miejsce wśród 12 kandydatów. Był popierany m.in. przez Narodowe Odrodzenie Polski oraz środowisko „Tygodnika Ojczyzna”.
W 2001 liczbą 14 355 głosów, z ramienia Ligi Polskich Rodzin został po raz czwarty posłem z okręgu radomskiego. Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Do kwietnia 2002 zasiadał w prezydium klubu parlamentarnego LPR. Następnie odszedł z klubu, a w styczniu 2003 współtworzył koło poselskie Porozumienia Polskiego. W 2005 bez powodzenia startował do Senatu z ramienia tego ugrupowania w okręgu radomskim.
Działacz radomskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Został przewodniczącym Stowarzyszenia na rzecz Europy Ojczyzn, wykładowcą międzynarodowych stosunków politycznych w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu oraz publicystą Radia Maryja i „Mojej Rodziny”. W 2021 został jednym z liderów ruchu Polska Jest Jedna. W 2025 przed drugą turą wyborów prezydenckich poparł Karola Nawrockiego.
Publikacje O Unii Europejskiej i żołnierzach Gedeona (2003) Nadzieja Europy (2005)