thumb|240px|Grób chemika Jana Świderskiego na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Jan Świderski (ur. 15 grudnia 1904 w Łowiczu, zm. 7 lutego 1988 w Warszawie) – polski chemik, prof. dr hab., badacz cukrów, substancji o działaniu fizjologicznym i barwników uczulających do emulsji fotograficznych (sensybilizatory).
Życiorys Jan Świderski ukończył studia chemiczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1932 roku, w roku 1936 na tej samej uczelni uzyskał doktorat, a w roku 1945 – habilitację. Był wieloletnim pracownikiem Uniwersytetu: w latach 1945–1947 adiunktem, w 1947 roku – zastępcą profesora, a od roku 1947 profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Farmaceutycznym i Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym (potem na Wydziale Chemii). Pełnił m.in. funkcję prodziekana Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Chemicznego (1953–1954) i dziekana Wydziału Chemii (1956–1969), a w latach 1953–1956 był prorektorem uczelni. Kierował Katedrą Chemii Organicznej i Pracownią Węglowodanów. Był też pracownikiem Akademii Medycznej w Warszawie (od 1950 roku). W latach 60. był kierownikiem Katedry Chemii Organicznej Wydziału Farmacji Akademii Medycznej w Warszawie, który mieścił się na kampusie Lindleya przy ul. Oczki 3. W latach 1951–1960 pełnił obowiązki doradcy ministra zdrowia ds.