18–19..
Według innej hipotezy, samotny radziecki czołg znalazł się tam przypadkiem, wjeżdżając w lukę pomiędzy oboma niemieckimi ugrupowaniami i zatrzymując się w wyniku braku paliwa lub awarii, zablokował jedyną drogę dla zaopatrzenia i transportu rannych. Niemcy podjęli tylko kilka prób unieszkodliwienia czołgu niewielkimi siłami, a od czasu pojawienia się czołgu do jego likwidacji minęły aż 22 godziny. Oznacza to, że czołg nie stanowił zagrożenia i nie blokował całej dywizji, bo gdyby tak było, niemiecki kontratak byłby bardziej zdecydowany i natychmiastowy. Zwłoka w rozwoju wydarzeń była spowodowana brakami w zaopatrzeniu dywizji. Niemcy jedynie przestawili część dział w kierunku tego czołgu, oczekując z tej strony ataku, który nie nastąpił.
Na południu do 23 czerwca dowódca radzieckiej 11 Armii gen. por. Morozow rozkazał jednostkom wycofanie się do starej twierdzy Kowno nad Niemnem, aby potem wyruszyć dalej w kierunku Janowa, 45 km w kierunku północno-wschodnim. Do wieczora 25 czerwca radziecka 8 Armia wycofała się w kierunku Rygi, a 11 Armia w kierunku Wilna. Tym samym wystąpiła luka na froncie radzieckim od Wiłkomierza do Dyneburga.