podpisał kontrakt muzyczny z berlińską firmą „Parlophon”. Wkrótce doszedł kolejny kontrakt z rumuńską filią firmy brytyjskiej „Columbia”, rumuńską firmą „Electrecord” i łotewską firmą „Bellacord”. W 1933 r. zamieszkał w Bukareszcie. W 1935 r. został współwłaścicielem restauracji „Leszczenko”, w której regularnie śpiewał. W tym czasie 2 razy wyjeżdżał do Londynu, występując w radio.
W październiku 1941 r. został zmobilizowany do rumuńskiego 16 Pułku Piechoty. Próbował uwolnić się od służby wojskowej, ale nie udało mu się, a ponadto po przybyciu na okupowaną Ukrainę stanął przed sądem oficerskim, ale został uniewinniony. W grudniu tego roku otrzymał zaproszenie na koncerty od dyrektora opery w Odessie, ale dowódca jego pułku nie wyraził zgody. Dopiero w marcu 1942 r. na mocy decyzji oddziału kulturalno-oświatowego urzędu gubernatora okupowanych ziem radzieckich mógł udać się do miasta. Udało mu się otrzymać zgodę na pobyt w Odessie, ale w lutym 1943 r. został zmuszony do powrotu do 16 Pułku Piechoty. Został członkiem wojskowej grupy artystycznej 6 Dywizji Piechoty. W październiku 1943 r. trafił na front na Krymie, gdzie służył jako oficer sztabowy do poł. marca 1944 r. Następnie został kierownikiem kantyny oficerskiej. Po skierowaniu w stopniu kapitana do rezerwy nie powrócił do Bukaresztu, ale przyjechał do Odessy.