Siły Powietrzne Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (ros. Военно-воздушные силы КОНР) – formacja wojskowa Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej.
Historia Siły Powietrzne KONR rozpoczęły formowanie na mocy rozkazu marsz. Hermanna Göringa, dowódcy Luftwaffe z 19 grudnia 1944 roku. na bazie 1 Wschodniej Eskadry Lotniczej. Na ich czele stanął płk (gen. mjr) Wiktor Malcew. Sztab stacjonował w Karlsbadzie, zaś od poł. lutego 1945 w Marienbadzie. Przedstawicielem strony niemieckiej przy sztabie wyznaczono gen. Heinricha Aschenbrennera. Bazą tworzonej formacji było lotnisko w mieście Eger w zachodniej części Protektoratu Czech i Moraw. Lotnictwo Sił Zbrojnych KONR zasilili również „wschodni” ochotnicy z oddziałów desantowych i pomocniczych Luftwaffe. Ponadto w jego skład weszli Biali Rosjanie z emigracji, w tym grupa kadetów 1 Rosyjskiego Korpusu Kadetów Wielkiego Księcia Konstantina Konstantinowicza na czele z gen. P. Ch. Popowem, która we wrześniu 1944 r. ewakuowała się z okupowanej Jugosławii. Oprócz oddziałów lotniczych w skład wojsk lotniczych Sił Zbrojnych KONR miały wejść oddziały desantowo-szturmowe, artylerii przeciwlotniczej i łączności. Ostatecznie do kwietnia 1945 r. sformowano 1 Pułk Lotniczy płk. Leonida I.