Dzień Służby Cywilnej – święto ustawowe członków korpusu służby cywilnej, oficjalnie obchodzone 17 lutego (od 2024 roku). Święto zostało ustanowione w nowelizacji ustawy o służbie cywilnej:
"Art. 23a. Dzień 17 lutego ustanawia się Dniem Służby Cywilnej."
Data 17 lutego to rocznica uchwalenia w 1922 roku przez Sejm II Rzeczypospolitej pierwszej ustawy o państwowej służbie cywilnej. Ustawa z 17 lutego 1922 roku stała się pragmatyką służbową większości urzędników II Rzeczypospolitej. Praca w polskiej administracji miała być czymś więcej niż zwykłym zajęciem zarobkowym. Miała być przede wszystkim służbą publiczną – służbą na rzecz niepodległego państwa i jego obywateli. Stąd wysokie wymagania, jakie ustawodawca postawił kandydatom do tej służby.
Wcześniej, od 2000 do 2024 roku zwyczajowo polskie święto obchodzone było corocznie 11 listopada w Narodowe Święto Niepodległości w celu podkreślenia znaczenia roli służby cywilnej i administracji państwowej. Zwyczaj obchodzenia tego święta nie był poprzedzony specjalnym aktem prawnym. Dobór terminu obchodów wynikał z uznania przez ówczesne kierownictwo Urzędu Służby Cywilnej, które miało stwierdzić, że „praca wykonywana przez członków korpusu służby cywilnej ma charakter służby niepodległemu, demokratycznemu Państwu Polskiemu”.