Refaktoryzacja jest kosztowna, ale jest istotnym elementem zarządzania projektem informatycznym. W szczególności zaś przy dużych i złożonych projektach koszt dobrze prowadzonej refaktoryzacji powinien być zrekompensowany dużo niższym kosztem wprowadzania późniejszych zmian w projekcie, szczególnie zmian o charakterze globalnym (przekrojowym), dotykających wielu modułów funkcjonalnych jednocześnie. W przypadku projektów obarczonych dużym ryzykiem niepowodzenia (np. z powodu niestabilnych wymagań funkcjonalnych klienta) regularnie prowadzona refaktoryzacja wydaje się być nieodzowna.
Narzędzia wspomagające refaktoryzację należą do narzędzi CASE i możemy je dziś spotkać jako narzędzia wbudowane w zintegrowane środowiska programistyczne.
Przykłady refaktoryzacji Usuwanie nadmiarowych konstruktorów Konieczność zastosowania tego typu metody refaktoryzacji następuje najczęściej w przypadku, gdy programista, chcąc szybko zastosować nową funkcjonalność, rozszerza klasę o kolejne konstruktory z nowymi parametrami.