Pierwszy atakuje klucz śmigłowców Mi-24, lecz jest zmuszony przerwać ogień, gdy Skorzeny nakazuje swoim ludziom prowadzenie wozów bojowych na tyle blisko rakiet balistycznych, by użycie przez helikoptery broni wiązało się z ryzykiem detonacji ładunków nuklearnych.
Tymczasem ekipa Grobickiego, eskortowana przez drużynę GROM wydostaje się z podziemi. Widząc odbywającą się na powierzchni bitwę, planują wykorzystać szansę i wślizgnąć się do niemieckiego centrum dowodzenia, aby zniszczyć MDS i uniemożliwić hitlerowcom powrót do swoich czasów z bronią atomową. Ranny Grobicki, który dodatkowo cierpi na zakażenie krwi, ostatkiem sił doprowadza swoich przyjaciół do podziemnego bunkra i zatrzaskuje właz, mając nadzieję, że to choć trochę spowolni wrogi oddział. Tam spotykają Tyszkiewicza, który ukrył w podziemnym tunelu Rozalkę i obu chłopców. Po przedstawieniu wszystkich faktów Tyszkiewicz, łącznie z informacją o śmierci kapitana Kurcewicza, policjant razem z Wieteską i Galasiem udają się do podziemi, by pokonać złożoną z żołnierzy SS obsługę emitera zanim z powrotem pojawią się wrogie czołgi. Słysząc nadciągające siły niemieckie, które szykują się do wysadzenia włazu, Jerzy siada za kierownicą Humvee Tyszkiewicza i rusza w głąb podziemi, skąd dochodzą go odgłosy gwałtownej strzelaniny.