Maksymilian Potrawiak (ps. Sztukator, ur. 21 sierpnia 1910 w Mrowinie, zm. 18 sierpnia 1986 w Warszawie) – polski rzeźbiarz i medalier, uczestnik powstania warszawskiego, oficer broni Obwodu Żoliborz AK.

Życie i twórczość W latach 1926–1931 kształcił się w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu u prof. Jana Wysockiego. Absolutorium uzyskał na Wydziale Rzeźby i Brązownictwa. Kolejnym etapem była służba wojskowa w Szkole Podchorążych Rezerwy w Samborze. W latach 1933–1939 kontynuował studia artystyczne, tym razem w ASP w Warszawie (pracownia rzeźby prof. Tadeusza Breyera), gdzie uzyskał dyplom na Wydziale Rzeźby w 1947. W okresie 1936–1937 podróżował po Francji, Włoszech i Niemczech, a w 1938 po Bułgarii i Turcji.

W 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim. Walczył na Żoliborzu. Przebywał w niewoli niemieckiej w Magdeburgu, Sandbostel i Altengrabow. We wszystkich trzech obozach jenieckich w 1944 wykonywał ozdoby i dekoracje. W okresie 1945–1946 pracował jako plastyk w obozie 1 Dywizji Pancernej w Haarlemie. Po demobilizacji wrócił do powojennej Polski. Zaangażował się w działalność dydaktyczną m.in. w pracowni rzeźby WSSP w Warszawie.