thumb|Mozaika upamiętniająca zamach na Café Club w Warszawie thumb|Zegar w holu budynku C-D Sejmu w oprawie ceramicznej Władysława Zycha thumb|Grób artysty na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Władysław Zych (ur. 29 maja 1900 w Przemyślu, zm. 24 czerwca 1964 w Warszawie) – polski artysta-plastyk zajmujący się m.in. szkłem artystycznym.
Życiorys Studiował na Politechnice Lwowskiej (1920–1924) oraz w warszawskiej Szkole Sztuk PięknychOd 1932 Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie. (1925–1933Słownik artystów plastyków: Artyści plastycy okręgu warszawskiego ZPAP podaje okres 1925–1934.), m.in. u prof. Leona Pękalskiego i prof. Karola Tichego. W międzyczasie pracował na tej pierwszej jako asystent (1928, u prof. Kazimierza Bartla). Po uzyskaniu dyplomu w 1934, w latach 1936-1939 pracował na ASP jako asystent u prof. Bohdana Pniewskiego. Równocześnie był zatrudniony w Muzeum Narodowym w Warszawie u Bohdana Marconiego jako konserwator obrazów. Po II wojnie światowej, do 1949 współpracował z zakładami przemysłowymi, prowadząc kursy doszkalające – w zakresie malowania na fajansie dla pracownic fabryki fajansu we Włocławku oraz malowania na tkaninie w zakładzie w Milanówku. W latach 1949–1952 asystował prof. Wojciechowi Jastrzębowskiemu na warszawskiej ASP, od 1950 pełniąc funkcję kierownika pracowni ceramiki.