Zygmunt Samolewicz (ur. 26 maja 1842 w Majdanie Królewskim, zm. 6 listopada 1898 we Lwowie) – polski filolog klasyczny, profesor gimnazjalny i inspektor szkół średnich we Lwowie, członek Akademii Umiejętności w Krakowie.
thumb|240px|Grobowiec Zygmunta Samolewicza thumb|240px|Epitafium Zygmunta Samolewicza w kościele bernardynów we Lwowie Życiorys Uczęszczał do gimnazjum w Tarnowie, w latach 1860–1864 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Lwowskim. W 1870 uzupełniał studia na uniwersytecie w Berlinie. Od 1863 pracował w Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, od 1867 w charakterze profesora języków starożytnych. Od 1874 był dyrektorem C. K. III Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, po czym 1 maja 1889 objął stanowisko inspektora szkół średnich w Wydziale Oświaty we Lwowie.
W 1885 został powołany na członka korespondenta krakowskiej Akademii Umiejętności (późniejszej PAU). W 1868 był w gronie założycieli Towarzystwa Pedagogicznego we Lwowie, pełnił funkcję sekretarza towarzystwa oraz zasiadał w jego zarządzie, a w 1887 został członkiem honorowym. Był również współzałożycielem (1884), wiceprezesem (1884–1888) i członkiem honorowym (1889) Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych.