Płonnik jałowcowaty (Polytrichum juniperinum Hedw.) – gatunek mchu z rodziny płonnikowatych (Polytrichaceae Schwägr.). Gatunek kosmopolityczny, pospolity w Polsce na niżu i w niższych położeniach górskich.
Morfologia Pokrój Tworzy luźne lub zbite darnie. Budowa gametofitu Łodyżki dorastają do 5 cm długości, z chwytnikami tylko w części podziemnej. Listki lancetowate, o długości 1 cm i szerokości 2 mm, całobrzegie, z zawiniętym brzegiem. W dolnej części rozszerzone w bezzieleniową pochewkę. Blaszka liściowa dwuwarstwowa, z jednowarstwowym brzegiem i lamellami po stronie brzusznej. Żebro wystające, w formie brunatnego kolca. Budowa sporofitu Seta długości 1–5 cm, brunatna. Puszka zarodni czterokanciasta, długości 3–5 mm, z krążkowaną szyją. Perystom pojedynczy. Czepek z białawymi włoskami. Zarodniki gładkie.
Biologia i ekologia Płonnik jałowcowaty preferuje suche i nasłonecznione miejsca oraz kwaśne i piaszczyste podłoże.