w obozie koncentracyjnym Stutthof.
Jednak po wojnie radzieckie Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwa wszczęło przeciwko niemu sprawę karną pod zarzutem, iż dobrowolnie przeleciał na niemiecką stronę frontu. Prowadził agitację antysowiecką w obozach jenieckich dla żołnierzy Armii Czerwonej. Służył w 1 Wschodniej Eskadrze Lotniczej, zaś od końca 1944 r. wojskach lotniczych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Wiesbaden w amerykańskiej strefie okupacyjnej Niemczech. Wstąpił do Narodowego Związku Pracujących (NTS), pełniąc funkcję sekretarza miejscowego komitetu. W czerwcu 1951 r. wyemigrował do USA. W kwietniu 1952 r. w ZSRR został zaocznie skazany na karę śmierci.
W 2019 r. odkryto nowe źródła, które potwierdzają wersję jego śmierci w Stutthof. Rosyjski historyk Igor Pietrow, który opublikował dokumenty ze Stutthofu dotyczące Piwensztejna, uważa, że pomylono go z Andrejem Piewensztejnem, oficerem Armii Ukraińskiej, który rzeczywiście mieszkał na emigracji.
Linki zewnętrzne Biografia ppłk. Borisa A. Piwensztejna (jęz. rosyjski) Radzieccy piloci wojskowi w służbie niemieckiej podczas II wojny światowej (jęz. rosyjski)