Podczas kapituły generalnej 1239 w Rzymie zdjęto z urzędu ministra generalnego brata Eliasza Bombarone. Na kapitule tej starły się ze sobą dwie opcje w łonie zakonu, chcące zbliżenia formy administracyjnej wspólnoty bądź to do modelu benedyktyńskiego bądź też dominikańskiego. Za systemem opackim optował br. Eliasz. Zwolennikiem formuły dominikańskiej był Haymon z Faversham, znający dominikanów z Paryża. Wspólnota opowiedziała się za ideałami Haymona. Istnieją też źródła poświadczające nadużycia Eliasza w dotychczasowym zarządzaniu zakonem. Ostatecznie nowym generałem wybrano prowincjała z Anglii Albert z Pizy. Haymon mianowany został prowincjałem na Wyspach Brytyjskich.
Albert z Pizy zmarł po roku. Jego miejsce zajął Haymon. Na barkach Haymona spoczął obowiązek naprawienia lat nieporządków spowodowanych niektórymi nadużyciami za rządów br. Eliasza Bombarone. Zakon franciszkański podzielony został przez tego ostatniego na 72 prowincje. Liczba miała symbolizować liczbę uczniów PańskichPor. Łk 10,1-12.. Było to też oznaką swego rodzaju rywalizacji z dominikanami, którzy mieli 12 prowincji za cześć dwunastu Apostołów. Haymon zmniejszył liczbę prowincji. Zaczęto faworyzować braci kapłanów. Nie wolno było powierzać obowiązków przełożonego braciom laikom, poza przypadkami gdy nie było profesów kapłanów.