Około roku 1930 przeniósł się do Falenicy i został członkiem egzekutywy Komitetu Miejskiego KPP w tym mieście. Jego komunistyczna działalność spowodowała, że poszukiwała go policja i na początku 1931 roku Ankierman opuścił Falenicę, co jednak nie uchroniło go przed aresztowaniem – 22 września 1931 roku został zatrzymany w Warszawie, a 27 kwietnia 1932 roku skazany na rok więzienia. Zwolniony 16 czerwca 1932 roku, w dalszym ciągu prowadził działalność komunistyczną w Warszawie i okolicach do rozwiązania KPP w 1938 roku.

Podczas okupacji niemieckiej został zamknięty w getcie warszawskim, gdzie w 1942 roku był jednym z założycieli PPR i bliskim współpracownikiem Józefa Lewartowskiego. Członek Komitetu Dzielnicowego (KD) PPR. Brał udział w organizowaniu ruchu oporu, był członkiem sztabu ŻOB i uczestniczył w przygotowywaniu powstania w kwietniu 1943 roku. Wraz z Mordechajem Anielewiczem i innymi bojownikami ŻOB popełnił samobójstwo w bunkrze sztabu przy ul. Miłej 18.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – nadany przez prezydenta RP w 1948 rokuMonitor Polski 1948, nr 43, poz.