thumb|Wisfatyna Wisfatyna, NAMPT, PBEF – białko prozapalne z grupy adipokin. Została opisana w 1994 r. przez Babru Samala i współpr. pod nazwą (PBEF)

W 1994 Samal i współpracownicy sklonowali gen PBEF. Jego mRNA liczyło 2,4 tysiąca zasad. Kodowane przezeń białko cechowało się masą 52 kDa.

W 2005 zespół Fukuhary z Osaka University opisał to białko w publikacji Science, nadając mu nazwę „wisfatyna”. W relacji badaczy znaleźli ją oni w trzewnej tkance tłuszczowej ludzkiej i mysiej, a także w osoczu. Jej stężenie w osoczu wzrastać ma w przypadku otyłości. Ustalone przez autorów właściwości wisfatyny przypominały opisane dla insuliny, wisfatyna miała redukować stężenie glukozy w osoczu. Powołując się na eksperymenty na myszach, Fukuhara i współpracownicy zaproponowali również mechanizm działania związku przez aktywację receptora insulinowego, czynili spekulacje dotyczące przyszłego wpływu na leczenie cukrzycy. 2 lata po opublikowaniu praca Fukuhary została jednak przez autorów wycofana na wniosek komitetu ds. uczciwości badań ich macierzystego uniwersytetu. Jednakże badania nad związkiem kontynuowano. Zespół Varmy odkrył, że związek obecny jest nie tylko w tkance tłuszczowej trzewnej, ale również w podskórnej, różnic w ilości mRNA nie stwierdzono.