Jan Onufry Orłowski herbu Lubicz (ur. ok. 1750 – zm. 1811) – łowczy nadworny koronny w 1789 roku, podkomorzy latyczowski w latach 1786–1789, chorąży latyczowski w latach 1782–1786, łowczy bracławski w 1773 roku, podstarości kamieniecki w latach 1773–1780, regent grodzki latyczowski w latach 1769–1772Urzędnicy podolscy XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski, Janusz Kurtyka, Anna Sochacka. Kórnik 1998, s. 223., poseł, targowiczanin, kawaler Orderu Orła Białego. Dziadek Delfiny Potockiej, muzy romantyków polskich.
Życiorys Syn Dominika Orłowskiego, pułkownika wojsk husarskich oraz Katarzyny Pruszyńskiej herbu Rawicz. Ojciec Jana Onufrego dożył sędziwej starości i zmarł w wieku 103 lat.
Poseł podolski i sędzia sejmowy na sejmie 1780 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 582.. Jako poseł z województwa podolskiego na Sejm Czteroletni od 1790Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 325. złożył protest przeciwko konstytucji 3 maja. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 majaŁukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s.