Po dekonspiracji w maju 1919 zbiegł do Archangielska.
W lipcu 1919 wrócił do Polski i wstąpił do KPRP/KPP. Działał na terenie Zagłębia Dąbrowskiego. 1919–1920 przewodniczący Robotniczej Spółdzielni Spożywców w Sosnowcu, był także instruktorem-lustratorem Związku Robotniczych Stowarzyszeń Spółdzielczych (ZRSS), na I Statutowym Zjeździe ZRSS w maju 1920 w Warszawie wybrany do Rady Nadzorczej. 1920–1923 członek Komitetu Okręgowego (KO) KPP Zagłębia Dąbrowskiego, XII 1921–III 1922 przewodniczący zarządu Kasy Chorych w Zagłębiu. Brał udział w III Konferencji KPP w kwietniu 1922 w Gdańsku. Na wiecu pierwszomajowym w Sosnowcu w maju 1922 został na krótko aresztowany. W listopadzie 1922 kandydował do sejmu z listy Związku Proletariatu Miast i Wsi. Członek Komitetu Centralnego (KC) Komunistycznej Partii Galicji Wschodniej (KPGW, później przekształconą w KPZU) Na II Zjeździe KPP we wrześniu-październiku 1923 w Bołszewie pod Moskwą wybrany do KC KPP. Przez pewien czas kierował techniką partyjną. Brał udział w V kongresie Kominternu w czerwcu-lipcu 1924 w Moskwie. Podczas tego kongrsu prezentował stanowisko centrowe w sporze między tzw. grupą 3W (Warski, Walecki, Wera-Kostrzewa) a ultrarewolucyjną opozycją.