Karę odbywał w Solikamsku; został zwolniony w 1933. Po odzyskaniu wolności pełnił od czerwca do października 1933 urząd biskupa uljanowskiego, następnie od października 1933 do 1936 – wołogodzkiego. W 1934 podniesiony do godności arcybiskupiej.
Aresztowany we wrześniu 1935 w Wołogdzie, został oskarżony o kierowanie organizacją kontrrewolucyjną i skazany na pięć lat łagru. Duchowny nie przyznał się w śledztwie do winy. Latach 1935–1936 spędził w więzieniach w Wołogdzie i Archangielsku. Następnie od 1936 do 1938 żył w Syktywkarze, gdzie mógł uczęszczać do miejscowej cerkwi. Tam też w 1938 został po raz kolejny zatrzymany pod zarzutem agitacji antyradzieckiej, organizacji grupy kontrrewolucyjnej, za co został skazany na trzy lata więzienia. Po odbyciu kary został w czerwcu 1941 zwolniony. W sierpniu lub wrześniu tego samego roku został aresztowany ponownie, oskarżony o prowadzenie agitacji kontrrewolucyjnej w czasie pobytu w więzieniu, a następnie skazany na śmierć przez rozstrzelanie. Wyrok wykonano w listopadzie 1941 w kolonii Wierchnie-Czowskiej pod Syktywkarem, tam też hierarcha został pochowany.