Kazimierz Babian, (ur. we wsi Porostach, zm. 28 kwietnia 1965 w ZSRR) – Polak, generał brygady Wojska Polskiego, generał major służb kwatermistrzowskich Armii Czerwonej.
Życiorys Urodził się w guberni wileńskiej w polskiej rodzinie. Ukończył dwie klasy szkoły techniczno-drogowej, następnie był uczniem ślusarskim i ślusarzem w Północno-Zachodniej Kolei Żelaznej w Tallinie. W maju 1915 powołany do rosyjskiej armii, skończył szkołę podoficerską w 158. Zapasowym pułku piechoty jako plutonowy. 21 kwietnia 1918 został młodszym dowódcą Armii Czerwonej – dowódcą plutonu piechoty. Wstąpił do Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) i walczył w wojnie domowej w Rosji na Froncie Północno-Zachodnim. W 1927 skończył Szkołę Dowódców Piechoty jako dowódca kompanii, a potem dowódca batalionu i komendant pułkowej szkoły młodszych oficerów. W latach 30. był m.in. kwatermistrzem 17 Samodzielnej Dywizji. 19 lipca 1938 został aresztowany przez NKWD, wyrokiem z 25 lutego 1939 uwolniony od zarzutów; zrehabilitowany 26 lipca 1999 przez prokuraturę obwodu omskiego.