Deputowany do Pruskiego Zgromadzenia Konstytucyjnego w 1848 r. i Pruskiego Zgromadzenia Narodowego, w 1848 r. w okręgu bytomsko-tarnogórskim, a w 1849 r. w okręgach żorskim i gliwickim. Pierwotnie zasiadał w ławach lewicy (niemieckich demokratów), a w kolejnej kadencji przeniósł się do Koła Polskiego, po wstąpieniu do niego Marcina Gorzołki. „W konstytuancie pruskiej ks. Szafranek oświadczył w dniu 24 sierpnia 1848 r., iż Górnoślązacy nie interesują się dążnościami politycznymi Polaków w Poznańskiem i chodzi im jedynie o sprawy językowe”. Uczestnicy wieców, w których przemawiał wznosili okrzyki: „Niech żyje narodowość śląska”. Niekiedy przypisuje mu się udział w założeniu Ligi Polskiej, chociaż nie potwierdzono nawet jego przynależności do Ligi.
Podczas Wiosny Ludów w dniu 21 lipca 1848 r. w niemieckim Zgromadzeniu Narodowym, ks. Szafranek przedstawił wniosek, w którym proponował w ośmiu punktach zmiany dla „po polsku mówiących Ślązaków”. Dotyczyły one m.in. wydawania praw, rozkazów, dekretów, rozporządzeń, nakazów i obwieszczeń również w języku polskim oraz wprowadzenia języka polskiego jako dodatkowego języka wykładowego w udzielaniu nauki religii i nauki elementarnej w powiatach, wsiach i koloniach zamieszkanych przeważnie przez ludność polskojęzyczną.